Ulysses S. Grant

Uit Wikikids
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Edit-inprogress.svg Werk in uitvoering!
Aan dit artikel wordt de komende uren of dagen nog gewerkt.
Kijk in de geschiedenis of je het artikel kunt bewerken zonder een bewerkingsconflict te veroorzaken.
Ulysses S. Grant
Ulysses S. Grant.jpg
Ulysses S. Grant
Naam voluit Ulysses Simpson Grant
Geboren 27 april 1822
Geboren te Point Pleasant, Ohio
Overleden 23 juli 1885
Overleden te Wilton, New York
Gehuwd met Julia Grant
Relatie met
Partij Republikeinse Partij
Religie Methodisme
Stroming
Functie 18e president van de Verenigde Staten
Aantreden 4 maart 1869
Aftreden 4 maart 1877
Voorganger Andrew Johnson
Opvolger Rutherford Hayes
Functie(s)
18e president van de Verenigde Staten
Portaal Portal.svg Politiek

Ulysses Simpson Grant (Point Pleasant, Ohio, Verenigde Staten, 17 april 1822 - Mount McGregor, New York, Verenigde Staten, 23 juli 1885), was tussen 1869 en 1877 de achttiende president van de Verenigde Staten. Grant was president namens de Republikeinse Partij. Eerder was hij al generaal in de Amerikaanse Burgeroorlog aan de kant van de Unie (de Verenigde Staten). Zijn presidentschap stond in het teken van de Reconstructie, maar Grant staat ook bekend door zijn dronkenschap en de corruptie van zijn regering.

Grant diende aanvankelijk in de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog en stopte zijn militaire carrière in 1854. Hij keerde zeven jaar terug toen de Amerikaanse Burgeroorlog was uitgebroken. Grant was een van de meeste succesvolle Unie-generaals in die oorlog. Zijn grootste succes van de inname van Vicksburg, waarbij de Verenigde Staten controle kregen over de Mississippi en de Geconfedereerde Staten werden hierdoor in tweeën gesplitst. Hoewel de Geconfedereerde Staten wilden onderhandelen met Grant, weigerde Grant dit en wilde dat de Geconfedereerde Staten zich overgaven zonder voorwaarden. Hierdoor kreeg hij de bijnaam Unconditional Surrender Grant (Onvoorwaardelijke Overgave Grant), naar de eerste letters van zijn naam. Uiteindelijk gaf generaal Robert E. Lee zich over aan Grant. Grant was hierdoor erg populair. In 1868 werd verkozen tot president. Hij stichte het ministerie van justitie, versloeg de Ku Klux Klan, stichtte het eerste nationale park (Yellowstone) en zorgde dat het zuiden weer opgebouwd werd. Grant wist met gemak een tweede termijn te winnen. Zijn tweede termijn stond in het teken van corruptie van zijn kabinetsleden en een economische crisis. Hoewel hij zich opnieuw verkiesbaar wilde stellen in 1877 werd dit geweigerd. Grant werd opgevolgd door Rutherford B. Hayes.

In zijn tijd werd Grant gezien als een van de beste Amerikaanse presidenten en had hetzelfde niveau populariteit als George Washington en Abraham Lincoln. In de zuidelijke staten werd hij echter gehaat. Toen de zuidelijk staten de Amerikaanse Burgeroorlog gingen gebruiken voor de zogeheten Lost Cause, werden Geconfedereerde generaals Robert E. Lee tot helden verklaard. Aangezien elke held een vijand nodig heeft, werd Grant de vijand. Lost Cause-verdedigers bekritiseerden Grant voor zijn dronkenschap, corruptie en zijn gebruik van soldaten als kanonnenvoer. Hierdoor werd Grant juist als een slechte president gezien. Tegenwoordig zien veel Amerikanen Grant als een held en als een van de betere presidenten.

Levensloop

Jeugd en opleiding

Huwelijk en kinderen

Militaire carrière

Amerikaanse Burgeroorlog

Na de burgeroorlog

Presidentschap

Eerste termijn

Tweede termijn

Latere leven

Reputatie en nagedachtenis

Imago

De Grant's Tomb in New York City; het op een na grootste mausoleum in Noord-Amerika

Na zijn presidentschap werd Grant gezien als een van de beste presidenten die de Verenigde Staten ooit hadden gehad. Grant was in zijn latere leven net zo populair als George Washington en Abraham Lincoln. Hij werd geprezen voor zijn presidentschap en zijn overwinningen in de Amerikaanse Burgeroorlog. Grant was vooral in de Noordelijke Staten populair. Het zuiden had na de oorlog veel kritiek op de bloederige militaire operaties die Grant uitvoerde. Tijdens zijn leven bleef Grant populair, maar dit veranderde na zijn dood aan het einde van de 19e eeuw. Gedurende deze tijd probeerden soldaten van de voormalige Zuidelijke Staten de daden van de Confederatie goed te praten. Zij vormden een beweging, dat leidde tot de Lost Cause Myth. De Lost Cause Myth houdt in dat de oorlog helemaal niet over slavernij ging, maar over de rechten van staten. De oorlog zou een oorlog van noordelijke agressie zijn. De beweging prees Geconfedereerde generaals zoals Robert E. Lee. Lee werd door de aanhangers van de mythe gezien als een ware held. Aangezien iedere held een schurk nodig heeft, werd Grant als schurk gezien. Volgens de aanhangers van de Lost Cause Myth was Grant een slechte generaal, die altijd dronken was en soldaten als kanonnenvoer offerde. Ook werd Grants presidentschap als corrupt gezien.

Dit zorgde ervoor dat Grant als een gemiddelde tot slechte president werd gezien. Dit veranderde rond de jaren 1950. Grant werd geprezen voor zijn militaire kwaliteiten. In 2021 werden deze officieel door de Amerikaanse overheid erkent. Volgens de overheid zijn Grants technieken later nog veel gebruikt. Veel Amerikanen zagen Grant nog steeds als een dronken en corrupte man. Grant stond vaak onder de lijstjes met slechtste presidenten samen met Andrew Johnson, Franklin Pierce, James Buchanan en Herbert Hoover. Tijdens de burgerrechtenbeweging van de jaren 1960 veranderde dit een beetje. Tegenwoordig wordt Grant door vele als een gemiddelde tot goede president gezien. Grant wordt geprezen voor zijn inzet voor de rechten van Afro-Amerikanen.

Monumenten

Grant Park in Chicago

De volgende monumenten zijn opgedragen aan Ulysses S. Grant:

Daarnaast is Grant een personage in vele televisieseries en films, waaronder de film Lincoln (2012) en een aflevering van Dr. Quinn, Medicine Woman.


Afkomstig van Wikikids , de interactieve Nederlandstalige Internet-encyclopedie voor en door kinderen. "https://wikikids.nl/index.php?title=Ulysses_S._Grant&oldid=671988"